GoodToKnow.PureThailand.com รวมเรื่องน่ารู้จาก forward mail
RSS icon Email icon Home icon
  • บทเรียนแห่งชีวิต 4 – สิ่งที่กีดขวางทางของเรา

    Posted on June 7th, 2009 goodtoknow No comments

    บทเรียนสำคัญที่สี่ – สิ่งที่กีดขวางทางของเรา

    ในยุคโบราณมีหินผาตกลงมาขวางถนนเส้นหนึ่ง
    เมื่อพระราชามาพบเข้าจึงซ่อนพระองค์อยู่
    เพื่อคอยดูว่าจะมีใครมาเอาหินใหญ่ก้อนนั้นออกไปจากทาง

    เมื่อเสนาบดีในราชสำนักของพระองค์ และพ่อค้าผู้ร่ำรวยผ่านมาก็เพียงแต่อ้อมหินผาก้อนใหญ่นั้นไป พวกเขากล่าวตำหนิพระราชาต่างๆนานาที่พระองค์ไม่ใส่พระทัยที่จะดูแลทางนั้นให้ดี แต่ก็ไม่มีใครทำอะไรที่จะเอาหินนั้นออกไปให้พ้นทาง

    จนกระทั่งชาวบ้านคนหนึ่งแบกผักกองใหญ่ผ่านมา เมื่อเขาเดินมาถึงหินผานั้น เขาก็วางสัมภาระลง แล้วพยายามที่จะขยับก้อนหินนั้นให้พ้นทาง หลังจากทั้งผลักทั้งดึงหินก้อนนั้น ในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ

    เมื่อเขาหยิบสัมภาระของเขาขึ้นมา ก็เห็นถุงเงินวางอยู่ตรงจุดที่ก้อนหินผาเคยอยู่ ในถุงนั้นมีเหรียญทองและจดหมายจากพระราชา เขียนไว้ว่า “ทองในถุงนั้นเป็นของผู้ที่เอาหินผาออกไปจากถนน ชาวบ้านคนนั้นได้รู้สิ่งที่เราไม่เคยได้รู้ ทุกๆอุปสรรคที่กีดขวางทางนั้น จะมอบโอกาสที่เราจะดีขึ้นให้กับเรา

    แหล่งข้อมูล: Forword Mail
    ผู้สนับสนุน: เพียวคาร์เร้นท์ โรงแรมเพียวแมนชั่น เพียววิลล่า

  • บทเรียนแห่งชีวิต 3 – เด็กน้อยซื้อไอศครีม

    Posted on June 7th, 2009 goodtoknow No comments

    บทเรียนสำคัญที่สาม – ระลึกถึงคนที่ให้บริการเสมอ

    ในสมัยที่ไอศครีมซันเดยังมีราคาถูกอยู่มาก
    เด็กชายอายุสิบขวบคนหนึ่งเข้าไปในคอฟฟี่ชอปของโรงแรมแห่งหนึ่งแล้วนั่งที่โต๊ะ

    เมื่อพนักงานเสริฟวางแก้วน้ำลงตรงหน้า เด็กชายก็ถามว่า “ไอศครีมซันเดราคาเท่าใหร่ครับ?”
    “ห้าสิบเซ็นต์” พนักงานเสริฟสาวตอบ

    แล้วเด็กชายก็ดึงมือออกจากกระเป๋า แล้วก็นับเ หรียญในมือ
    “งั้น ไอศครีมเปล่าๆล่ะครับราคาเท่าใหร่?” เด็กชายถามอีก

    ตอนนี้เริ่มมีคนรอโต๊ะมากขึ้นและพนักงานเสริฟสาวก็เริ่มจะหมดความอดทน
    “สามสิบห้าเซ็นต์” เธอตอบห้วนๆ

    เด็กชายนับเหรียญในมืออีกครั้ง
    “ผมขอไอศครีมเปล่าครับ” เด็กชายบอก

    แล้วพนักงานเสริฟสาวก็เอาไอศครีมมาให้ เอาใบเสร็จมาให้แล้วก็เดินหนีไป
    เด็กชายทานไอศครีมหมดแล้ว ก็จ่ายเงินแล้วก็จากไป

    เมื่อพนักงานเสริฟเดินกลับมา เธอก็เริ่มร้องไห้เมื่อเธอเช็ดโต๊ะบนโต๊ะนั้น
    มีเหรียญนิกเกิลราคาห้าเซ็นต์สองเหรียญ และเหรียญเพนนีอีกห้าเหรียญวางอยู่อย่างบรรจงข้างถ้วยไอศครีมเปล่านั้น
    เห็นไหมว่า ที่เด็กชายไม่ทานไอศครีมซันเดเพราะเขาต้องเหลือเงินไว้ทิปพนักงานเสริฟสาวคนนั้น

     แหล่งข้อมูล: Forword Mail
    ผู้สนับสนุน: เพียวคาร์เร้นท์ โรงแรมเพียวแมนชั่น เพียววิลล่า

  • บทเรียนแห่งชีวิต 2 – รับคนกลางฝน

    Posted on June 7th, 2009 goodtoknow No comments

    บทเรียนสำคัญที่สอง – รับคนกลางฝน

    คืนหนึ่ง เวลา 23:30 น. สตรีสูงอายุเชื้อสายแอฟริกันคนหนึ่ง
    ยืนอยู่ริมทางหลวง สาย บามา ต้านฝนที่ตกหนักอยู่
    รถของเธอเสีย และเธอต้องการเดินทางต่อไปอย่างมากแม้จะเปียกโชก
    เธอตัดสินใจโบกรถคันที่วิ่งผ่านมา ชายหนุ่มผิวขาวผู้หนึ่งหยุดรถเพื่อช่วยเหลือเธอ
    ซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้ในยุคที่มีความขัดแย้ง เรื่องการเหยียดผิวอย่างทศวรรษที่ 60
    ชายหนุ่มช่วยเหลือให้เธอได้รับความปลอดภัยและส่งเธอขึ้นรถแท๊กซี่ แม้ว่าเธอจะเร่งรีบมาก
    แต่ก็ขอบคุณเขา และจดที่อยู่ของเขาไปด้วย เจ็ดวันหลังจากนั้น
    ก็มีชายคนหนึ่งมาเคาะประตูบ้านของเขาด้วยความประหลาดใจ
    โทรทัศน์สีจอยักษ์เครื่องหนึ่งถูกนำมาส่งยังบ้านของเขาและมีข้อความแนบ มาด้วย
    ใจความว่า: “ขอบพระคุณมากสำหรับความช่วยเหลือบนทางหลวงในคืนนั้น
    ฝนไม่ได้ชะแต่เพียงเสื้อผ้าของฉันเท่านั้น แต่ชะเอากำลังใจของฉันไปด้วย
    แต่เมื่อคุณผ่านมา เป็นเพราะคุณ ฉันจึงสามารถไปทันดูใจสามีที่กำลังจะเสียชีวิต
    ทันเวลาก่อนที่เขาจะสิ้นลมพอดี ขอพระเจ้าอวยพรคุณ สำหรับการช่วยฉัน
    และการช่วยเหลือผู้อื่น อย่างไม่เห็นแก่ตัวของคุณ
    ”  ด้วยความจริงใจ นาง แนท คิง โคล

    แหล่งข้อมูล: Forword Mail
    ผู้สนับสนุน: เพียวคาร์เร้นท์ โรงแรมเพียวแมนชั่น เพียววิลล่า

  • บทเรียนแห่งชีวิต 1 – คนทำควาสะอาด

    Posted on June 7th, 2009 goodtoknow No comments

    บทเรียนสำคัญบทแรก – คนทำความสะอาด

    เมื่อครั้งที่ฉันเข้าเรียนในวิทยาลัยได้สองเดือน อาจารย์ให้พวกเราทำแบบทดสอบอันหนึ่ง
    ฉันเป็นนักเรียนที่ตั้งใจเรียน จึงตอบคำถามได้อย่างสบาย
    จนมาถึงคำถามสุดท้าย “สุภาพสตรีที่เป็นคนทำความสะอาดโรงเรียนชื่อว่าอะไร?”

    ต้องเป็นเรื่องตลกอะไรสักอย่างแน่ ฉันเคยเจอคนทำความสะอาดหลายครั้ง
    เธอเป็นคนตัวสูง ผมดำ และอายุกว่า 50 แต่ฉันจะรู้ชื่อเธอได้อย่างไร?
    ฉันส่งกระดาษคำตอบ โดยไม่ได้ตอบข้อสุดท้าย

    ก่อนหมดคาบเรียน นักศึกษาคนหนึ่งถามว่า
    คำถามข้อสุดท้ายจะถูกคิดรวมในคะแนนของผลการเรียนด้วยหรือไม่

    “แน่นอน” อาจารย์ตอบ
    เพราะเมื่อเธอเข้าทำงาน เธอจะต้องพบกับคนมากมาย ซึ่งทุกคนมีความสำคัญพอ ที่สมควรจะได้รับความสนใจและเอาใจใส่ แม้ว่าพวกเธอจะทำได้แค่เพียงยิ้มให้และกล่าวสวัสดีก็ตาม

    แหล่งข้อมูล: Forword Mail
    ผู้สนับสนุน: เพียวคาร์เร้นท์ โรงแรมเพียวแมนชั่น เพียววิลล่า

  • ความหมายของ”การให้”

    Posted on June 7th, 2009 goodtoknow No comments

    หัวข้อ : ความหมายของ “การให้”
    ข้อความ : จดหมายที่ท่านจะได้อ่านต่อไปนี้ ไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้เขียน เมื่อท่านได้อ่านจบแล้ว  โปรดอนุเคราะห์ส่งให้แก่ผู้อื่นได้อ่านต่อๆไปด้วย ท่านจะได้รับความสุขจากการกระทำเช่นนี้แน่นอน เพื่อนที่รักทั้งหลาย โปรดใช้เวลาอ่านจดหมายฉบับนี้อย่างตั้งใจ เพราะมันจะเป็นประโยชน์แก่ตัวท่านเอง สาระของจดหมายสั้นๆ ฉบับนี้ เป็นอะไรที่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

    มีชาย 2 คน ทั้งคู่เป็นคนไข้ในโรงพยาบาลเดียวกัน อยู่ในห้องพักคนไข้รวม 2 เตียงในห้องเดียวกัน ทั้งคู่ต่างมีอาการเจ็บป่วยที่สาหัสพอๆ กัน
    คนหนึ่งเป็นโรคปอดบวมขั้นสุดท้าย หมอแนะนำให้เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียงวันละ 1 ชั่วโมงในช่วงบ่ายทุกวัน เพื่อช่วยให้การละลายเสมหะจากปอดไหลลื่นได้ดีขึ้น เตียงคนไข้ปอดบวมตั้งอยู่ริมหน้าต่าง

    Read the rest of this entry »

  • สัจธรรมแห่งชีวิต – ความพลัดพราก

    Posted on June 7th, 2009 goodtoknow No comments

    เมื่อประมาณ 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา นั่งทำงานอยู่ ได้ยินประโยค 2-3 ประโยคจากรายการทีวี และดิดว่ามันเป็นสัจธรรมที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ และน่าจะเป็นประโยชน์กับคนอื่น เคยจำมาเล่าสู่กันฟัง เขาว่า

    “คนเราเกิดมา ก็เพื่อที่จะตาย”
    “คนเราพบกัน ก็เพื่อที่จะจาก”
    “คนเรามีทรัพย์สมบัติ ก็เพื่อที่จะสูญเสียมัน”

    ถ้าคิดได้แล้ว ชีวิตเราก็มีแค่นี้ เราก็ควรหมั่นทำความดี เชิดชูคนด้วยความดี ไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทอง ไม่ควรละโมบ

    แหล่งข้อมูล: รายการโทรทัศน์ จำไม่ได้จริงๆครับว่าช่องไหน เพราะฟังตอนทำงานอยู่
    ผู้สนับสนุน: เพียวคาร์เร้นท์ โรงแรมเพียวแมนชั่น เพียววิลล่า

  • นัยอันล้ำลึกของคำว่า “ขอบคุณ” โดยท่าน ว วชิรเมธี

    Posted on May 26th, 2009 goodtoknow No comments

    ขอบคุณความไม่รู้   ที่ทำให้รู้วิธีลุกขึ้นสู้
    ขอบคุณความยากจน   ที่ทำให้เป็นคนมุมานะ
    ขอบคุณความล้มเหลว   ที่ทำให้เกิดความเชี่ยวชาญ

    ขอบคุณความผิดพลาด   ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
    ขอบคุณความริษยา   ที่ทำให้กล้าสร้างสรรค์สิ่งใหม่
    ขอบคุณคำวิพากษ์วิจารณ์   ที่ทำให้ผลิบานอย่างไร้ข้อตำหนิ

    ขอบคุณความไม่รู้   ที่ทำให้รู้จักครูที่ชื่อประสบการณ์
    ขอบคุณความผิดหวัง   ที่ทำให้ตั้งสติเพื่อลุกขึ้นมาใหม่
    ขอบคุณศัตรูที่แกร่งกล้า   ที่ทำให้รู้ว่าเรายังไม่ใช่มืออาชีพ

    ขอบคุณมหกรรมคอรัปชั่น   ที่ทำให้เราอยากสร้างสรรค์การเมืองใหม่
    ขอบคุณความป่วยไข้   ที่ทำให้เราตั้งใจดูแลสุขภาพ
    ขอบคุณความทุกข์ที่   ทำให้เรารู้ว่าความสุขมีค่าแค่ไหน

    ขอบคุณความพลัดพราก   ที่ทำให้เราสละจากความยึดมั่น ถือมั่น
    ขอบคุณเพลิงกิเลส   ที่ทำให้เรามีเหตุอยากถึงพระนิพพาน
    ขอบคุณความตาย   ที่ทำให้ฉากสุดท้ายของชีวิตสมบูรณ์แบบ

    เจริญพร
    ว วชิรเมธี

    แหล่งข้อมูล: Forword Mail
    ผู้สนับสนุน: เพียวคาร์เร้นท์ โรงแรมเพียวแมนชั่น เพียววิลล่า

  • แก้วคว่ำ โดยท่าน ว วชิรเมธี

    Posted on May 26th, 2009 goodtoknow No comments

    แก้วที่คว่ำอยู่กลางสายฝน
    ต่อให้ฝนตกกระหน่ำทั้งคืน 
    ก็ไม่อาจเต็มไปด้วยน้ำ

    คนที่ไม่ยอมเปิดใจเรียนรู้ 
    ต่อให้คลุกคลีอยู่กับนักปราชญ์ทั้งคืนทั้งวัน
    ก็ยังโง่เท่าเดิม
     
    ว วชิรเมธี

    แหล่งข้อมูล: Forword Mail
    ผู้สนับสนุน: เพียวคาร์เร้นท์ โรงแรมเพียวแมนชั่น เพียววิลล่า